Hopeloos:

Ik ben voor bitloos rijden als het paard er beter van wordt, in ieder geval niet slechter. Dat wil zeggen de rug gebruikt, netjes in de hand staat, etc. Paarden die dat niet doen/zijn, pest je vele malen erger door steeds met allerlei hefboomachtige snoerdingen op de neus. Mijn voorkeur gaat uit naar bitloos, maar de meeste paarden rij ik toch op bit of liever nog op stang met losse teugel...

Ik ben tegen hoefijzers, omdat dit slecht is voor de hoeven. Er komen gaatjes in, het hoefmechanisme wordt beperkt en verder is het gewoon duur. Maar ik rij graag vele kilometers op hard terrein, zoals een endurance in de Ardennen, en dan is blootvoets geen optie, en met hoefschoenen krijg je weer andere problemen. Onstekingen op de kroonrand, rotte hoeven, zand schuurplekken, etc. Dus ijzers is voor mij een noodzakelijk kwaad. En als het geen noodzaak heeft, gaan ze er ook niet onder. In de winter lopen de paarden blootvoets, en als er geen wedstrijden op het programma staan, gaan er ook geen ijzers onder.
Mensen die van hun paard een mustang denken te kunnen maken, of die menen hoefsmid te kunnen spelen na een workshop "Natuurlijk Bekappen", kun je echt niet serieus nemen!

Boomloos vind ik nooit geen optie, omdat de zadelboom bedoeld en bedacht is om de verticale druk van de rechtop zittende mens, te verdelen in een horizontale druk verdeling. Het hele gewicht (60 tot 100 kg) van de ruiter rust op twee zitbeenknobbels op enkele vierkante centimeters van de rug. Mensen kunnen best zonder zadel rijden, maar de praktijk leert dat je dit geen 50km kunt doen. Voor korte stukjes kan een boomloos zadel een prime optie zijn. Een voorbeeld ervan is de 40km die de Mongoolse paarden afleggen in The Great Mongolian Horserace. Het zadel past namelijk altijd en na de race worden de meeste paarden toch opgegeten, en dus maakt een rugprobleem dan ook niet meer uit...

Spoorloos heeft mijn voorkeur, met zweep rij ik misschien eens per jaar als ik een staker tot orde moet brengen. De sporen draag ik tijdens de wedstrijd om hele gerichte snelle hulpen te kunnen geven. Thuis, in de les en in het bos, heb ik daar geen sporen voor nodig, dan gebruik ik mijn benen... De meeste paarden worden voorgedreven door sporen of zweep en dat is erg jammer. Een paard heeft een andere aandrijving nodig, zoals motivatie, goed voer, looplust, plezier, etc. Als je sporen of zweep nodig hebt om vooruit te komen, dan is het triest gesteld...

Ik ben tegen paardrijden in het algemeen, want een paard heeft niet gekozen om bereden te worden. Hij wil eten en een veilige schuilplaats, in ruil daarvoor tolereerd hij al die onzin die de mens hem aandoet. En de mens wil graag goed doen maar slaat de plank nogal eens mis door onkunde en gebrek aan kennis. En, niet te vergeten, door verkeerde voorlichting! Mensen die uit pure idealisme bitloos, ijzerloos, boomloos en spoorloos rijden, noem ik hopeloos... Die zijn vaak prooi van oplichters en manipuleerders. In het belang van hun paard betalen ze geld, en erna betalen ze nog veel meer voor de gevolgen...

Wordt een goede baas, maar geen hopeloos geval...

Artikeltje

 

Verdere " Ik ben tegen..." :

Ik ben tegen beenbeschermers, want de benen horen koel te blijven en de huid moet warmte af te kunnen geven. Met bandages en beenbeschermers beperk je dit nogal, waardoor het paard er behoorlijk van kan lijden. Paarden staan vaak uren op de wagen met warme zweterige benen. Te strak bandageren komt heel vaak voor. Rijden met beenbeschermers is ook geen optie, er komt zand onder, ook weer warmteproblemen.
Als een paard slordige gangen heeft en zich aanstoot, wordt dit met beschermers alleen maar erger en ja, als je ze dan een keer vergeet: Stoot ie zichzelf! Als het paard zonder al die troep loopt, gaat ie de gangen aanpassen en beter lopen, het stoten wordt vanzelg minder. In de cross, vaste hindernissen, draag ik beenbeschermers en voorkom ik dat het paard bij een ongelukkige sprong zich pijn kan doen. In een springparcours kan dat ook voorkomen. Dus dan zijn beenbeschermers een noodzakelijk kwaad. Bandages kunnen soms echt nodig zijn om slechte pezen te ondersteunen (die daar trouwens alleen maar slechter van worden) maar soms kan het gewoon niet anders.

Volgt:

Ik ben tegen stallen...

Ik ben tegen paarden alleen...

Ik ben tegen in de krul moeten lopen...

Ik ben tegen afdwingen...

 

Een persoon met voorkeur voor NH hoeft geen hopeloos geval te zijn. Blijf altijd nadenken over je keuze. In de keus tussen niet-natural en Natural heeft het laatste absoluut de voorkeur. Maar idealisme kan hier erg fout aflopen. Klassiek is niet altijd fout, als NH een betere keus is.
Mijn paard is een happy paard, hij werkt hard en graag. Heeft een groot weiland met eigen merries, mag bitloos lopen als de gelegenheid daarvoor is, en loopt met stang als het nodig is voor zijn ontwikkeling of mijn ambitie. Ik dressuur voornamelijk in de bossen, rij altijd spoorloos en zweeploos. Hij heeft een stal, maar er zit geen deur in en hij kan altijd kiezen of hij binnen wil staan of buiten wil lopen. Hij rent de vrachtwagen op want op weg gaan is leuk en kan zich heel goed beheersen als het spannend wordt. Ik kan met recht zeggen dat we een team zijn! En nee, hij doet niet alles voor me, want hij is geen dapper paard, maar ik ben ook geen dappere ruiter en we komen er altijd wel samen uit... We winnen niet veel, maar dat ambieren we ook niet. Als we maar plezier hebben, en dat hebben we!


(MA Europacup TREC Bande 2013)


(PTV Europacup TREC Eckmuhle 2013)

Ik ben trots op zijn mooie 'bodybuilding'spieren... Hard werken, maar wel SAMEN !

 

next

homenu