Wie ben ik?

Een woord vooraf....

Ik krijg regelmatig te horen dat ik opschep, een egotripper ben, etc. De mensen die aanleg hebben voor deze soort van gedachten, adviseer ik om deze hele pagina geheel over te slaan! Ik ben dat gezeur een beetje moe en het komt ook altijd af van de mensen die zelf niks gepresteerd hebben... Ik heb keihard gewerkt om alles te bereiken wat ik bereikt heb en ik schep zeker niet op. Voor de mensen die serieus willen weten wie ik ben en waar ik mijn ervaring heb opgedaan: Veel plezier met deze pagina en ik hoop voor velen een voorbeeld te mogen zijn. Al wat ik bereikt heb, is gebaseerd op doorzetting, niks meer, niks minder!


Om mijn betoog kracht bij te zetten en serieus over te komen, hier mijn geheime wapen: Kennis en ervaring! Dát maakt namelijk het verschil tussen de klaploper en degene die werkelijk weet waarover hij praat. Om te weten wie ik ben en waarom ik dit alles te zeggen heb, hier de kans om de persoon achter de website te leren kennen. Schrik niet, de term "B'in there, Done that" is mij op het lijf geschreven...

Ik ben Lotje Moerdijk, geboren in 1962, Amsterdam. Dochter van een Nederlands-Belgische zangeres en een Russisch-Tjechische partizanenleider.
Op mijn 13e begon ik met paardrijden en 5 jaar later kocht ik mijn eerste eigen paard. Daarna heb ik me verdiept in wat we nu Natural Horsemanship zouden noemen en ben ik Deurne gaan doen. Nu niet bepaald een goede combinatie, hahaha.

Ik begon met de filosofie van Ursula Bruns, Henry Blake en Henry Treffer en was gefascineerd door hun kijk op paarden. Zelf keek ik graag uren naar een kudde merries met veulens in de wei en verdiepte me in het fenomeen rangorde. Daarna kwam Linda Tellington Jones, maar dat was niet wat ik zocht. Ik vond het zeker geen niveau vergeleken met de voorgaande paardenfilosofen. Ik vrat de wetenschappelijke paardenboeken van Gregor von Romaszkan en Ernest van Loon en leerde mezelf wat ik in Deurne niet leerde. Ik genoot van de video's en lifeshows van Mario Luratschi en Bartabas en besloot dat er meer was dan enkel paardrijden.
In een volgende decenium las ik het eerste boek van Monty Roberts en hoorde ik van Pat Parelli. Ik was in enorme twijfel. Enerzijds hadden ze best gelijk, anderzijds rook het erg commercieel en had ik bedenkingen over de speciale attributen, die ook nog eens duur werden verkocht. Vooral de aanhangers van Monty en Pat deden me erg denken aan Jehova's getuigen: Heiliger als god zelf! Toen kwam Klaus Hempfling, een ware paardenfilosoof. Zijn boeken en ideeën zijn groots. In een lifeshow zag ik Klaus echter afgaan voor een groot publiek: Helaas had het paard zijn boek niet gelezen en deed niets wat Klaus hem vroeg. Toen ging bij mij de deur dicht. Emiel Voest kon nog net, omdat hij met twee benen op de grond bleef, maar de term Natural Horsemanship had voor mij een groot deel van haar betekenis verloren!

Van alle ruiters, bewonder ik Tineke Bartels het meest. Ik kende haar vader, dat was de slager in ons dorp en ik ken haar broer, Piet Hein de Vries van BCM. De hele familie Bartels is geweldig! Hun kennis is voortreffelijk, er wordt altijd keihard gewerkt aan het beste en elke cent is zelf verdiend. (Niet om het een of ander, maar weet je hoe ontzettend rijk de ouders van Anky zijn?? En dat talent leuk is maar dat je er zonder geld niet komt....) Joep is de meest geniale paardenman, op Sjef Jansen na. De Bartelsen zijn lieve mensen die niet uit de hoogte doen en iedereen gewoon in zijn waarde laten. Kijk, dát vind ik geweldig...

Ik heb van veel mensen les gehad, van de een leerde ik hoe het moest, van de ander hoe het zeker niet moest. Ik ben helaas niet gezegend met rijtalent en alles wat ik kan, heb ik door vele uren keihard werken en honderden, nee duizenden lessen moeten leren. Mijn talent ligt meer bij het psychologische deel en ik zou me graag een Natural Horsemanshipper willen noemen, ware het niet dat deze term compleet om zeep is geholpen door kwakzalvers en speeltuinidealisten....


Opleidingen, instructeurs, stages, ontmoetingen en paardenbaantjes:

Vanaf 1975: 5 jaar les op Manege de Molenberg in Leende. Les gehad van Ellen van der Putten, Hans Senders, Frans van Herten, Mevrouw van Rooij (moeder van Francis Verbeek), etc. In dezelfde tijd twee jaar vaste groom geweest van het Nederlandse poloteam en Frans van Herten (internationaal springruiter), meegeweest op wedstrijd met Jan Tops en Piet Raaymakers.

1980: 1e paard gekocht. Clinic gevolgd bij Lesley Burr (USA), les van Frans van Herten (spr), Francois Mathy (spr), Alice Waanders (mil) en 8 jaar van Francis Verbeek (dr)-Grand Prix dressuur en Olympisch jury.

.

1983: Opleiding Deurne. Stage gelopen bij Wout Jan vd Schans (spr+mil), Alex van Silfhout (dr), Rob Erhens (spr), Dionne van Groessen (spr+dr), Jan Peters (dr)-Olympisch jury, Nico van Stigt (dr),
Verder clinics en workshops van Ernest van Loon gevolgd, Freddy Knie mogen assisteren in Indoor Brabant, in gelegenheidscirkussen opgetreden, freestyle shows gegeven, etc.

In 1988 geslaagd voor mijn instructeursdiploma. Daarna tien jaar les gegeven aan ponyclubs, particulieren en maneges. Les gegeven aan het Hippisch Centrum in Deurne en de landbouw hogeschool in Den Bosch in Endurance c.q. Training. Veel workshops, clinics en cursussen gegeven in endurance en TREC. 4 jaar het B-kader endurance in Nederland geleid.
Na deze klassieke opleiding ben ik begonnen met western. Les van Willem Burgmeijer, Peter Simons, Paul Derrez en Ernst Claassen. In Deurne de opleidingen Westernbasis en -instructeur gevolgd.
In 2006 bij de VVR/LRV mijn begeleidersbrevet gehaald. Deze is inmiddels erkend door de FITE en internationaal.
In 2007 heb ik mijn Europees lespaspoort gekregen. Namens de FEI ben ik erkend in de drie olympische Sporten in 33 landen. In 2008 werd ik daarmee trainer A in België.

Op een gegeven moment vond ik langdurig les nemen geen optie meer, omdat ik inmiddels heel erg mijn eigen rijstijl had ontwikkeld, een kruising tussen klassiek, western en freestyle. Wel ben ik clinics gaan volgen van hele goede internationale instructeurs, zoals Tristan Gracient (Frankrijk, meermaals wereldkampioen TREC), Francisco Bessa de Carvalho (Portugal, hogeschool dressuur en WE), Pedro Casstaneta (Portugal, hogeschool dressuur en WE), Giorgio Mereu Pes (Italië, hogeschool dressuur en WE)

Fokkerij: in 20 jaar 28 gezonde veulens op een rij gefokt. Enkele daarvan zijn Nederlands kampioen (80km endurance 2004, 160km 2007) geworden, anderen rijden internationaal TREC en Endurance. Eentje bereiden we voor op de Olympische Spelen 2012, Londen (zie foto onderaan).

Van je hobby je beroep maken.... erg leuk ja, maar je hobby ben je kwijt. Langzaam maar zeker groeide het besef dat ik niks meer te maken wilde hebben met de mens achter de paarden. Geen ruiters meer die klagen over hun slechte paard, geen zeikers meer die niet wilde leren 'omdat ze al zo'n zware dag op hun werk gehad hadden', geen rijkeluiskids meer die elke maand een ander, nee beter paard moesten hebben, omdat deze kl*tebok geen winstpunten haalde in de B dressuur. En als dat al niet het geval was, zeurden mensen aan je kop dat ze je paard wilde kopen. Ik gaf les en trainde paarden Als dat goed ging, wilden ze meer en namen ze een beroemdere instructeur. Reden ze slecht, dan kreeg ik de schuld, etc. etc. etc.
Nee, na die tien jaar "in de paarden", koos ik definitief voor het paard en liet de mens erachter voor wat ie was...


Sporten, ervaringen en prestaties op een rijtje:

* Z2 dressuur met The Wizzard, Z2 dressuur met Vivant. M2 met Scarlet Pimpernel. M1 met The Blizzard. Ongeveer tien paarden in de L2 van mezelf en van diverse eigenaren.

* Z viertal met The Wizzard, Vivant en Cherie (van Annie van Nunen), waarvan enkele 2e, 3e en 4e plaatsen in Indoor Brabant en CHIO Rotterdam. Hoogtepunt was toen ik uit het viertal stapte, toen werden we Nederlands Kampioen.Aha, hoor ik u denken, maar ik was inmiddels bevorderd tot trainer en choreograaf....

* M springen met The Wizzard, M springen met Vivant. Beiden hadden de punten voor het Z maar ik durfde niet hoger. Verder nog veel paarden in de B en L, van mezelf en van diverse eigenaren.

* Z samengesteld met The Wizzard. Punten voor het ZZ maar door een blessure zijn we er niet meer aan toe gekomen. We hebben Varsseveld uitgereden met een 3e plaats na dressuur en springen. In de zware cross was ik best tevreden, ook al had ik 2 weigeringen op een trakhener... In Helvoirt waren we 3e in de Copain prijs (ZZ). M samengesteld met Touch of Temperament. L verder met diverse andere paarden, onder meer Vivant, The Blizzard en Siegfried. Op de NBVR kampioenschappen werd ik 3e in de L, 5e in de M (Wiz) en 7e bij de NKB finale (Vera)

* Jachtpaarden Rotterdam 2 keer 4e geworden. Soestdijk 3e in de memberklasse en 12e in de masterklasse. 2e bij de Veluwetrails. In totaal 6 keer meegedaan in Rotterdam en 9 keer in Soestdijk. Een beleving apart, zo rijden tussen die héle rijke mensen...

* Endurance: 2 x de 160 km uitgereden met Touch of Temperament in 1993 en 1 x met Touch of Tenderness. Daarmee was ik nummer 7 en nummer 13 van combinaties die de 160 km uitreed en éérste Nederlander die dat met twee verschillende paarden deed. In 1997 mocht ik mezelf bewijzen op de wereldbekerfinale in Qatar. Touch of Tenderness flipte helaas in die hele grote zandbak.
Met mijn drie 160 km ritten sta ik momenteel nog steeds op de 8e plaats van Nederland. Ik reed wedstrijden in Engeland, België, Holland, Zweden, Duitsland en Qatar. Ik groomde mijn teamgenoot Miranda Kayser in Frankrijk, Zwitserland en Spanje. Verder reed ik met Rapid'Amour tot 120 km. In de klasse 1 en 2 heb ik met mijn eigen paarden en die van anderen nog veel ritten gereden in Nederland en België. Kilometerstand op 1-1-2000: 3922 km. (waarvan 1913 km met Touch of Temperament; 1322 km met Touch of Tenderness; 546 km met Rapid'Amour en dan nog enkele anderen)
Later ben ik gestart Phenomeen Marylot in de 80 km klasse. Binnenkort start ik met Touch of Marylot in de klasse tot 160km en met Marylot el Guapo in de klasse tot 119km.
Hoogtepunt van mijn endurancecarriere was de wereldbekerfinale in Qatar, waar we persoonlijk de gast waren van Sjeik Hamad bin Khalifa Al Thani.

160km paarden:

Touch of
Tenderness
<--

Touch of Temperament
-->
(2 x ELDRIC Trophee)

* Western: 1992 Veluwe Trofee Western Riding met Vivant. Die had nog nooit western gereden, was n geintje. Op de N.K. werden we vierde met Western Riding en derde met Pole Bending.
Nederlands Kampioen Versatile Horse en Reserve kampioen Western Riding in 1996. Tevens WRAN High Point Trofee. In 1997 Nederlands Kampioen Western Riding. Alles met The Wizzard. Leuk om te vermelden dat ik niet wist wat Versatile Horse was tot ik de ring binnenging.
Verder in 2005 Ned Kamp Teampenning met Fressals Survivor en deelname aan de Europese Kampioenschappen Team&Cattlepenning. 2008 Wereldkampioenschappen met Marylot el Guapo..
Verder doe ik graag barrelracen...

. . .

*Marathon: Enkelspan paarden, tweespanpony's en tweespan paarden marathon gereden. Enkele jaren volgehouden. Maar da's niks voor mij. Ik zit er liever op, hahaha.

* Voltige: In vroegere jaren, toen ik nog redelijk slank was (lang geleden, haha) deed ik voltige op de Molenberg in Leende. Ik hoorde bij het demoteam en kon er in galop 10 keer achter elkaar op en af springen. Later in Deurne kreeg ik een 8 voor de voltige omdat ik het enige meisje was dat er van achteren op kon springen zonder springplank.

*Show en Circus: Met The Wiz en Toetje veel voorstellingen gegeven voor gehandicapten en als pauzenummer op wedstrijden. Vooral het huizenhoog steigeren bleef voor veel mensen het hoogtepunt. Leukste was het circus bij Manege Den Toom in Doorn.... Ook mijn andere paarden kunnen steigeren, maar ik leer het pas als ze 100% onder controle zijn.
Ook heb ik shetlanders afgericht en met ze als clown opgetreden.
Mijn eerste circusoptreden was op mijn 18e in Leende, waar ik zonder zadel en hoofdstel, slechts een touwtje om de nek, in een indianennummer over vuur heen sprong. Ik viel eraf, maar niemand zag het want het was donker,,,,
Ik ben geen reiner, maar doe graag zo nu en dan de Freestyle reining mee.

*TREC: Ik was de eerste Nederlander die (internationaal) TREC reed, in 2002. Met Phenomeen Marylot heb ik in 2006 deelgenomen aan de Europese Kampioenschappen in Exmoor, Engeland. (precies 13 jaar nadat ik met haar mama de endurancekampioenschappen in Engeland reed...) Daarna heb ik op het hoogste niveau gereden met Touch of Tenderness en Marylot el Guapo. 2008 Wereldkampioenschappen in Frankrijk. In 2009 werd ik Nederlands Kampioen met el Guapo, die ik bij wijze van experiment in alle drie de onderdel hoofdstelloos gereden had. Vanag 2010 rij ik T4 met Touch of Marylot (Frodo)

*Working Equitation: Voor zover ik weet ben ik de eerste Nederlander die internationaal WEwedstrijden gereden heeft. Ik hoop binnen enkele jaren een team voor de WK samen te stellen.
In 2008 ben ik WAWE jury geworden, tevens ben ik sportcommissie lid van de FITE, met het oog op de TREC en de WE in Nederland. W.E. is moeilijk maar vreselijk leuk. Ik ontwikkel me nog steeds verder hierin.

*Jury: Ik was/ben in Nederland FNRS-jury, NKB dressuurjury tot M niveau, springjury, endurancejury, eventing steward, TREC jury en WE jury. Niks voor mij, een beetje kijken hoe anderen fouten maken. Telkens na enkele jaren weer netjes bedankt... Omroepen doe ik nog steeds wél met veel plezier.

*Parcoursbouwen: Op mijn opleiding les gehad in het ontwerpen en bouwen van springparcoursen en ik bleek daar erg handig in. Inmiddels honderden springparcoursen, cross countrys, trails en PTVs opgesteld, naar ieders tevredenheid.

*Websites: Ik run een aantal websites van mezelf, van diverse clubs en van andere ruiters. Geheel belangeloos en met veel plezier.

*Recreatie: Bij de Belgische VVR probeer ik iets te betekenen, maar met slechts mijn 1e diploma "begleider" heb ik nog een lange weg te gaan... Omdat ik het hart heb van een recreatieruiter, kan ik een mooie brug slaan tussen sport en recreatie. Beide is voor mij belangrijk

*Maf doen: Dingen zoals skieën achter een pony, springen met een aanspanning (keileuk!) en springwedstrijden rijden op nog-niet ingereden paarden, zijn me niet vreemd. Tijdens mijn eerste jacht heb ik leren springen en mijn eerste endurancewedstrijd was meteen 100km (die ik ook nog bijna won, hahaha) Nederlands kampioen worden in een nog nooit gereden discipline heb ik ook gedaan. Jachtrijden en dressuur op niveau in hetzelfde weekend (en in die volgorde) heb ik ook gedaan...
Handpaardervaring in Polo en Endurance.
Hoe onmogelijk dingen ook zijn, gewoon doen met vol vertrouwen in jezelf.

*Polo: Toen polo voor het eerst naar Nederland kwam, en toevallig op de manege waar ik paard reed, ben ik twee jaar lang groom en trainer geweest (lees gratis voetveeg, hahaha). Ik deed het uit medelijden, want polopaard zijn is het ergste wat je kunt hebben als paard zijnde. Wel leuk trainen: 2 paarden links aan de lijn, twee paarden rechts, jij op het braafste paard in het midden en dan zo rondjes galopperen op een megagroot poloveld.... Het meeste werk was altijd na de wedstrijden de talloze blessures verzorgen (echt zielig!!) Ik was blij toen het geld opwas en de Polo opheild.

*Barok: Altijd mooi gevonden, dat barok rijden. Mijn lipizaner kon niet zoveel, maar met mijn huidige Hispano Arab (soort Andalusier kruising) kan ik mij leuk uitleven.

*Coachen: Ik ben super in peptalks en krijg bijna iedereen over zijn angsten heen. Zelfvertrouwen kweken is niet zo moeilijk, als je mensen maar kan overtuigen van hun eigen kunde. Omdat ik het graag doe, omdat ik zo ben, heb ik er heel bewust geen beroep van gemaakt.

*Dameszadel rijden: Op mijn opleiding hadden we wekelijks les hierin. Ik vond het een drama. Stappen en galopperen ging nog wel, maar draven en springen vond ik iets vreselijks.... ik heb het dan ook nooit meer gedaan, hahaha

*Blessures: Helaas sta ik ook in die lijst bovenaan: Schedelbasisfractuur, rugspieren afgescheurd, schouderband afgescheurd, knieband gescheurd, 3 x hersenschudding, 3 x gebroken neus, enkel verbrijzeld. Ik denk niet dat je je dan nog moet schamen eigenlijk heel erg bang te zijn om paard te rijden. Toch blijf ik rijden, al zul je me heel vaak het lusje van mijn zadel vast zien houden. En ondanks mijn spring, jacht en military ervaring, zul je me niet vaak meer zien springen....

*Minder validen: 15 jaar lang heb ik les gegeven aan gehandicapte kinderen. Ik had graag mijn diploma gehaald, maar het suffe idealisme van mijn opleiding heeft me weggejaagd. Als enige uit de paardenwereld (de anderen kwamen uit de paramedische wereld) ergerde ik me aan het feit dat "de paarden goed werk deden" en dus niet hoefden te luisteren, gewoon mochten slaan en bijten naar de kindjes. Een discussie met de leiding was niet mogelijk en ik ben vertrokken. Gelukkig kon ik met mijn Deurne diploma lesgeven en we beschouwden onze kinderen als gewone kinderen.
Omdat ik me emotioneel teveel dingen aan ging trekken, ben ik er uiteindelijk mee opgehouden. Mijn vrijwilligers hebben het overgenomen en als ze niet gestopt zijn, doen ze het nu nog.

*Organisatie: Ik heb vele endurancewedstrijden georganiseerd, met als hoogtepunt CEI Eersel, 160km. Daarnaast veel TREC wedstrijden deels of geheel georganiseerd. Ik heb TREC en WE in Nederland in kaart gebracht, de reglementen ontworpen, cursussen gegeven en landen als Duitsland, Vlaanderen en Zuid Afrika geholpen met de organisatie in hun land. Momenteel werk ik mee aan de eerste Intercontinental TREC Challence in Zuid Afrika, 2011.
Het is moeilijk, maar ik probeer nog steeds een koeienclub in België van de grond te krijgen. De Belgium Cowhorse Association (BCA) heeft wel in 2008 al een echt team op de WK Cattle/Teampenning.
Verder ben ik voorzitter van de Nederlandse TREC vereniging (TREC-NL), voorzitter van VLP/LRV-club "Ruiters van de Lange Adem" en penningmeester van de BCA. Druk genoeg dacht ik zo....

* Creatie: Ik ontwerp al 20 jaar mijn eigen zadels, singels en hoofdstellen. Uitsluitend voor mezelf, voor de ruiters van mijn paarden en voor de gehandicapte kinderen die ik les heb gegeven.
Toen Marylot mij vroeg om mee te helpen met de nieuwe biothanelijn en ook het laatste deel van hun naam naar mij noemde, voelde ik me zo vereerd dat ik voor hen een uitzondering maakte.

* Freestyle: Mijn laatste rijmethode is erg spectaculair voor publiek. Ik rij reguliere wedstrijden zonder hoofdstel. Mijn paard is goed afgericht, met voornamelijk been en gewichtshulpen. Verder heb ik hard gewerkt aan motivatie en vertrouwen, hetgeen een erg leuk resultaat heeft opgeleverd...

Sorry als alles wat opschepperig overkomt. Er is geen woord van overdreven....

 

Er is nog hoop:

Wat ik nog wil vermelden: Ik ben begonnen op mijn 13e, heb van mijn eigen spaargeld mijn eerste paard gekocht op mijn 18e en om de stalling te betalen liep dat paard elke dag een manegeles mee (wat ik niet aan kon zien want ik moest altijd huilen)
Ik ben de eerste drie jaar onder de man naar alle wedstrijden gegaan, soms 20km heen voor een Bproefje en 20km terug. In begin in rijjasje, maar ik kwam steeds groen op het wedstrijdterrein aan. Ik had nu ook niet het allermakkelijkste paard... Daarna zeurde ik bij alle pensionklanten of ik mee kon rijden en plande mijn kalender naar vervoer. Zo ben ik ook de jacht in gerold. Vervoer? Dan gaan we erheen!
Toen ik de CHIO status bereikt had en Rotterdam vanuit Brabant toch echt te ver was, ben ik gaan liften met twee paarden. Dat deed ik door bij de organisatie de deelnemerslijst op te vragen. Zo reed ik heen met Henk van de Pol (Eindhoven) en terug met Rob Ehrens (Weert), waarvoor nog steeds mijn hartelijke dank.
Toen ik in Rotterdam 3e in de dressuur en 4e in het jachtpaardennummer werd, kocht een sponsor voor mij uit medelijden een trailer.

Ik ben nog steeds "arm" (kun je dat nog zeggen als je 15 paarden hebt?) en meer dan ooit afhankelijk van sponsors... Nog nooit in mijn leven heb ik een nieuw zadel gekocht.

Dus zeur nooit tegen mij dat je geen mogelijkheden hebt, geen vervoer, geen geld, geen duur zadel, of wat dan ook. ALLES KAN, ALS JE ER MAAR GENOEG VOOR OVER HEBT!


Mijn advies: Nooit dromen over paarden, ga in plaats daarvan PLANNEN!

 


Koeien: Samen met endurance mijn echte passie!
foto Troullioud


Mijn beste fokproduct: Julius. Niet alleen hem, maar ook beide ouders zelf gefokt...
(Hier op 4 jarige leeftijd en pas 6 weken onder het zadel! Ruiter Bob Geers)
-Foto Wolff Photography-

next

homenu